-

Ástin sem eftir er
Svívirðilega hæg, óviðburðarík (með stolti, mætti segja), stefnulaus en stöku sinnum athyglisverð og frábærlega tilraunakennd.

Svívirðilega hæg, óviðburðarík (með stolti, mætti segja), stefnulaus en stöku sinnum athyglisverð og frábærlega tilraunakennd.

Í besta falli er þetta ein frumlegasta útfærsla fyrr eða síðar hjá áður virtum leikstjóra til að bjóða upp á að þefa af eigin prumpi í rúmlega tvo klukkutíma.
Taumlaus keyrsla af hryllingi, mýkt og ýmis konar marglaga tilfinningum út í gegn.
Jafnvel þótt 28 Years Later væri argasta óreiða og gengi ekki fullkomlega upp er auðvelt að virða nálgun hennar að nánd karaktera og hvernig hún hristir ennfremur í öllum svokölluðum ‘zombie-formúlum.’
Þetta er mynd um anti-ameríska drauminn og kemur núll á óvart að Guillermo Del Toro hafi lagt í enn eitt sjónræna meistarastykkið.
