Bíófíkill

Possession segir frá ungum hjónum. Þau Mark og Anna eiga í hjónabandsörðugleikum en Mark grunar Önnu um að eiga í framhjáhaldi með öðrum manni. Hann upplifir furðulega hegðun og dúkka þá upp vísbendingar um að um sé að ræða skelfilegri yfirnátturlegt ástarsamband en hann grunaði í fyrstu.

Þetta yfirdrifna en bitastæða hrolllvekjudrama eftir Andrzej Zulawski gerði allt vitlaust víða um heiminn þegar myndin leit fyrst dagsins ljós, eða svo segja sögurnar (enda vorum við Bíófíklar ekki á lífi á þeim tíma…). Það er ekki erfitt að ímynda sér hvers vegna, enda áhrifamikil ef ekki alræmd mynd með body-horror ívafi sem markaði mikilvæg spor á níunda áratugnum í sínum geira. Auk þess er framleiðslusagan á bak við tjöldin vægast sagt óhugguleg.

Mætti jafnvel færa rök fyrir því að velgengni kvikmyndarinnar Obsession eigi einhverjar rætur að rekja til þessarar myndar. Á sinn hátt.

Hvernig varð þessi mynd fyrir valinu? Það skrifast nú auðvitað á Frikka fastagest og áframhaldandi tilraun hans til að skóla Kjartan í fjölbreytileika og fjöri hryllingsmynda á meðan undirritaður glottir prakkaralega og klórar sér samstundis í hausnum yfir myndinni þegar loks kom að því að kíkja aftur á hana í fyrsta sinn í hundlangan tíma.

Hvort sem markmið Frikka sé að ganga endanlega frá geðheilsu Kjartans (við gleymum nú seint Meet the Feebles fíaskóinu…) eða dýpka kvikmyndasmekk hans á enn eftir að skýrast.