Til að vitna í og umorða smávegis afar eftirminnilegan frasa sem Paul Bettany sagði í annarri Avengers-myndinni: Fegurðin felst ekki í endingunni (e. “A thing isn’t beautiful because it lasts”).
Hlutir taka enda. Það er hluti af lífinu. Sum endalok eru átakanlegri en önnur, sumt fjarar bara út, en ef við snúum okkur að dægurmenningu er misjafnlega mikið lagt í svanasönginn þegar þekkt vörumerki leggur í hinstu kveðjuna. Allt þetta glens og húllumhæ í kringum ‘Jackass: Best and Last’ gengur út á að fagna liðnum hrakföllum, kostulegum minningum, vináttu kjarnahópsins og kveðja þetta stórfræga lið hirðfífla og aulabárða fyrir fullt og allt. Nú eru þeir flestir hvort sem er orðnir svo gamlir að það myndi ekki ósennilega teljast til ofbeldis gagnvart eldri borgurum ef Jackass-liðið myndi halda áfram að dæla út efni á næstu árum. Það virðist allavega vera orðið ljóst að Johnny Knoxville megi ómögulega við því að upplifa annan heilahristing eða slys af einhverjum tegundum, samkvæmt læknisráði…
Vinsældir Jackass eru óneitanlega merkilegar, jafnvel fullkomlega skiljanlegar. Sumt efnið frá þessum skapandi rugludöllum er sprenghlægilegt, stundum átakanlega erfitt til áhorfs á sama tíma. Það hefur líka einhver smitandi gleði fylgt því að sjá hvernig grúppunni tekst að finna nýjar og yfirdrifnari leiðir til að skaða sjálfa sig, sem auðvitað betur fyrirbyggir það að aðrir aular ákveði að herma eftir þeim. Með tímanum og árunum hafa niðrandi hlátursköstin í hópnum aðeins minnkað, þegar drengirnir hlæja og benda að hverjum sem tekur fyrir gefna áskorun, og áhorfandinn er betur farinn að finna fyrir krúttlegu væntumþykjunni sem ríkir innan um þennan hóp. Þessu ber að sjálfsögðu að fagna með einu hinsta ródíói. ‘Best and Last’ er hugsuð sem ástar- og þakkarbréf til aðdáenda.
Gallinn er bara sá að flestir aðdáendur hafa séð heilmikið af þessu öllu áður…
Það sökkar!
Meira en helmingur þessarar fimmtu myndar samanstendur af ‘clip show’ efni þar sem hápunktar eru sýndir úr fyrri myndunum. Einstaka sinnum eru sýnd kostuleg atriði sem aldrei fengu áður dreifingu og enn sjaldnar kemur fyrir að hópurinn leggi á sig nýjar áskoranir. Nýju senurnar eru oft frekar þvingaðar og í örfá skipti logandi af sambærilegum eldmóði og áður hefur einkennt stemninguna. Áhorfandinn finnur fyrir því að tökuliðið þurfti lítið að flakka á milli staða. Meira að segja ‘nýrri’ meðlimirnir (sumsé Rachel Wolfson, Zach Holmes og ‘Poopies’) gera lítið annað en að vera klappstýrur á hliðarlínunni.
Það er engin sköpunargleði. Metnaðurinn er takmarkaður og þar af leiðandi kemur öll myndin út eins og ódýrt peningaplokk. Í hinum fjórum myndunum var það sjaldnast gegnumgangandi tilfinningin. Þegar ‘Best and Last’ sýnir eitt langbesta atriðið úr þriðju myndinni (dvergaslagurinn á barnum! Hvílíka snilldin…!), þá hugsa ég ekki hlýtt í garð þessarar nýju myndar. Hún vann sér ekkert inn þessi hlátursstig. Í staðinn hugsa ég bara um hvað þriðja myndin var skemmtileg, og koll af kolli.
Sú kjaftasaga virðist vera í loftinu núna um að nýja myndefnið fyrir ‘Best and Last’ hafi verið allt saman skotið á innan við viku. Ég kaupi það! Því það eiginlega sést. Verst er að ég þurfti einmitt bókstaflega að kaupa það (eða aðgangsmiðann réttara sagt) og nú finn ég fyrir ákveðnum vörusvikum. Það hefði alveg mátt gefa þetta út sem sérstakt aukaefni, því hér er ekki efni í heila mynd, og það litla efni sem við fáum sem er raunverulega nýtt er afskaplega misfyndið. Það er eiginlega Steve-O sem sér um það að stela senunni í nýju atriðunum, enda tekur hann það sérstaklega fram á kameru að nú sé komið að honum að eigna sér heila Jackass-mynd. Leitt samt að það þurfti að vera sú allra, allra slakasta í röðinni.
Áhorfendur eru núna gerðir að bjánunum fyrir að styrkja þetta, og allar hlýju tilfinningarnar í garð þess að fagna vináttu og afrekum hópsins súrna og víkja fyrir glefsum af pirringi, enda breytist vingjarnlegi þakklætisvæbur grúppunnar og framleiðenda í prumpuþef af egórúnki. Þá sérstaklega þegar titillinn er svona villandi…!
‘Best and Last’ mun framvegis njóta sín best þegar Skip-möguleiki eða ‘hraðspólun’ er í boði.
Leave a Reply